Geceleri seviyor muyum, sevmiyor muyum yıllardır anlayamadım. Daha doğrusu hüzünlü halimi mi seviyorum yoksa neşeli, o yalandan gülen halimi mi ? İkisi de aynı şey aslında. Geceleri bir hüzün geliyor ki sormayın gitsin. Geceler kara içim kadar. Geceleri bana yalnızlığımı hatırlatıyor, gece olunca, güneş batınca, ay tepeye çıkınca, dünyanın bile bir sevgilisi olduğunu görünce kalıyorum o bilindik yalnızlığımla.
Yalnızlık bizim temel besinimiz olmuş artık. Yemek, içmek, sıçmak kadar doğal bir ihtiyaç. Her gün 1 doz yalnızlık alıyoruz en az. Bazen bunu geceleri alıyoruz, bazen insanların "sen de yalnız mısın lan ?" diyebileceği bir zamanda. Dostlar var olabilir çevrede, yanında bin tane kızda olabilir. Ama bizim bahsettiğimiz yalnızlık tekillik ya da çoğulluk değil. O iç sıcaklığı bizim istediğimiz şey. Her gece geldiğinde yalnızlığım üzerimde üfleyip gönderecek, yerine bir pembe toz bulutu bırakacak bir şey. Her gece yalnız yatıyoruz, bizden önce yatağa girip bizim için ısıtacak birisi yok. Derdimiz sadece seks değil, sadece sarılıp uyasakta olur, yanımda ol yeter ömrüm boyunca, elbet birgün sekste yapacağız.
İş döndü dolaştı yine sekse geldi. Erkeklerin sadece 3S konuştuğu söylenir (Seks, Siyaset, Spor) ama bu aslında büyük bir yanlıştır. Tabi bunlarıda konuşuyoruz ama sonuçta hepimizin bir juniorı var hakim olmamız bazen zorlaşıyor onlara.
Biz geceye tekrar geri dönelim en iyisi; her gece açıyorum müziğimi, genelde tam böyle ağza sıçan şarkılar. HİM-Gone With The Sin, Duman bazen şiir dinleriz, okuruz. Cemal Süreya'dan girer, Can Yücel'den devam eder en son büyük ama Küçük İskender'den geceyi tamamlarız. Tabi bütün bunlar olurken yanımızda Camel Soft'umuz ve çayımız 2 buzlu olanından ya da bir diyet çayımız hiç eksik olmaz. Çünkü kötü alışkanlıklarımızı seviyoruz aslında hepimiz. İçki içmeyi, sigara içmeyi ki bunları birilerinden saklı yapmak bazen en keyiflisi. Hepimiz okuldan kaçtık zamanında, eve kız attık, kız arkadaşımla buluşuyorum deyip sevgiliyle buluşuldu bazen. Kötülük her zaman yanımızda yehhooo !
Ahh şu teknolojide olmasa iyice unutacağız kendimizi. Gecenin karanlığı tam anlamıyla ötecek üstümüzü. Şimdi bu yazıyı yazıyorum, ışık olmadan yazamam, bir anda birazcık dağılıyor gecenin sisi üzerimden, birazdan bunu 1-2 kişi okuyacak fazla değildir muhtemelen, sizde belki "lan piç benim duygularıma lügat olmuş amk." diyeceksiniz. Umarım dersiniz "piç" hariç tabi.
Sonuç olarak genel temamız belli; "Yalnız yine yalnızdır."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder